In september 1939 versloegen de Duitse troepen het Poolse leger binnen twee weken.
Joden kregen het bevel al hun familieleden te registreren en te verhuizen naar de grote steden.
Meer dan 10.000 Joden van het platteland komen dagelijks in Krakau aan.
Naam? - Horowitz, Salomon.
Isak Hudes.
Zucker, Helena.
Hirsch, Salomon?
Hauptman, Chaim!
Weizman, Markus! - Feber, Ludwig!
Elsa Bauman.
Josef Klein.
Davidowitch, Ignacy. - Paula Biffer.
Nadel, Rachel. - Steiner, Gertruda.
Weet je wie die man is? - Ik weet het niet.
Glimlachen.
Ja, meneer?
Geef ze een rondje van mij.
Uitstekend, van wie zal ik zeggen dat het afkomstig is? - Je kunt zeggen dat het van mij komt.
Van die gentleman. - Welke?
Ken je hem?
Vind uit wie dat is. - Ja, meneer.
Agnieszka, ik zou je dolgraag vanavond horen zingen.
U brengt me in verlegenheid.
Waar is hij mee bezig?
Blijf hier.
Aangenaam.
Laat u een dame alleen op een plaats als deze?
Schat, je ziet er erg eenzaam uit.
Wat ruik je heerlijk, je breekt mijn hart. Een extra stoel graag!
Kom naar de tafel, meiden, drink met ons!
Kom hier, trouw met ons!
De Joden moeten nu een ster dragen.
De Joodse kleermakers maken ze nu al in verschillende soorten stof.
Wat voor wijn raad je me aan? - We hebben een uitstekende Duiste wijn, uit 1937.
Een Franse wijn. Bordeaux. Een Chateau Latour uit '28 of '29?
Ze hebben geen idee wat voor soort wet het is. Alsof ze bij een club horen.
Een Morgaux uit `29? Een wijn uit de Bourgogne? Een Romance-Conti uit `37?
Het is natuurlijk. We doen dit om dat te voorkomen.
Dat doen ze al duizenden jaren.
Dat is wat ze doen, de crisis doorkomen.
Maar dit is anders, dit is geen Romeinse storm. Deze storm is de SS.
Martin?
Wie is die man?
Dat is Oskar Schindler.
De 'Judenrat'. De Joodse Raad, bestaande uit 24 aangewezen Joden, was belast met het uitvoeren...
van de orders van het regime in Krakau zoals het maken van lijsten voor werkploegen,
voedsel en huisvesting. Het was ook een plek om klachten te deponeren.
'De particuliere eigendom mag niet--' Wanneer zullen ze de scholen sluiten?
Daar weet ik het antwoord niet op.
Je weet helemaal niets!. - Ik ben bekend met de Haya-conventie.
Ze komen ons huis binnen en vertellen ons dat we hier niet meer wonen.
Dat het aan een of andere SS officier toebehoort.
Alstublieft, ik weet alleen wat ze me vertellen. En wat ze me vertellen...
verandert van dag tot dag.
U behoort me toch te helpen?
Wat als ik dit ding gewoon af zou doen? Wat zou er dan gebeuren?
Dan schieten ze je dood, doe niet zo dom.
Itzhak Stern. Ik zoek Itzhak Stern.
Ben jij Itzhak Stern of niet? - Ja, dat ben ik.
Waar kunnen we praten?
Je was boekhouder bij een bedrijf in de Lipowastraat.
Een potten- en pannenfabriek, is het niet? - Ik moet u zeggen dat ik Joods ben.
En ik ben Duits, dan weten we dat.
Was het een goed bedrijf? - Redelijk florerend.
Ik weet niets van emailleren, jij? - Ik was slechts de boekhouder.
Het is toch eenvoudige techniek, niet?
Verander de machines, en je kunt vanalles maken, niet waar?
Musketten bijvoorbeeld, voor het leger.
Na de oorlog niet meer, maar nu is het geweldig. Je kunt een fortuin verdienen.
De meeste mensen hebben nu andere prioriteiten.
Zoals?
Als u de contracten heeft lukt het u wel. Hoe slechter het gaat, hoe beter uw bedrijf zal lopen.
Die contracten krijg ik wel, dat is het eenvoudige deel.
Maar geld vinden om het bedrijf te kopen, dat is moeilijk.
Heeft u geen geld? - Niet zoveel geld.
Ken je iemand met veel geld? Joodse investeerders?
Je kent vast mensen in het Joodse bedrijfsleven.
Welk bedrijfsleven? Joden mogen geen bedrijven meer bezitten.
Maar zij hoeven het ook niet te bezitten, ik zal het bezitten.
Ik betaal ze terug in natura: potten en pannen. - Potten en pannen?
Iets dat ze kunnen gebruiken. Iets tastbaars. Ze kunnen het verhandelen op de zwarte markt.
Iedereen zal tevreden zijn.
Als je wil, mag je het bedrijf voor me leiden.
Begrijp ik het goed?
Zij financieren het bedrijf en ik doe al het werk.
Wat doet u, als ik vragen mag?
Ik zorg voor het aangezicht, dat het een bepaalde flair heeft.
Daar ben ik goed in. Niet in werken...
maar in presenteren.
Ik weet zeker dat niemand hier interesse in heeft.
Dat zouden ze wel moeten hebben. Zeg dat maar tegen ze.
Wat?
Herken je dit niet?
- Dat is schoensmeer. In een metalen doosje?
Je wilde toch schoensmeer? Niet in een potje.
Daar heb ik niet om gevraagd. - Wat is het verschil?
Mijn klant verkocht het aan zijn klant en die verkocht het aan het Duitse leger.
Maar tegen de tijd dat het daar aankwam was het kapot gevroren,
alle 10.000 stuks.
Dat is niet mijn probleem.
Niet jouw probleem? - Niet mijn probleem.
Mij best.
Het Duitse leger wil weten waar het spul vandaan komt.
Ik zal er voor zorgen dat ze erachter komen. - Nu is het wel jouw probleem.
Jij moet je mond houden.
Metalen doosjes.
Sorry dat ik stoor, maar wat een mooi overhemd.
Mooi hemd.
Enig idee waar ik zo'n mooi hemd kan vinden?
Zoals dit?
Het is verboden spullen op straat te kopen en verkopen.
Dat doen we niet.
We zijn hier om te bidden.
Enig idee hoeveel zo´n hemd als dit kost?
Mooie dingen kosten geld.
Hoeveel?
Ik heb ook nog wat andere dingen nodig.
Geen probleem. - Af en toe.
Uiterlijk 20 maart 1941 moest men in het getto zijn.
Edict 44/91 stelt een ommuurd Joods district zuidelijk van de Weichsel in. Wonen in het getto is verplicht.
Alle Joden uit Krakau en omgeving worden samengepakt in een gebied van 400 bij 600 meter.
Hoe gaat het?
Tot ziens, Joden! Tot ziens, Joden!
Het kan niet beter.
Het had erger kunnen zijn. - Vertel me eens...
hoe zou het in godsnaam nog erger kunnen zijn?
Hé, Goldberg! Wat is dit?
De Judenrat heeft nu ook politie. - Hoe heet die?
De Ordnungsdienst. Het valt onder de politie. Moeilijk te geloven hè?
Nee, het is niet moeilijk te geloven.
Het is een baan. En het betaalt goed.
Ik kan je aanbevelen bij mijn bazen.
Bij je bazen?
Kom op. Het is niet zo slecht als iedereen zegt.
Eigenlijk is het slechter dan iedereen zegt, maar het betaalt goed.
Geef me mijn huistoewijzing.
Wat heb je een rare pet op, Goldberg.
Je lijkt wel een clown.
Hij is een belangrijke man, geef hem twee minuten.
Tijd is geld, nietwaar? Gewoon zitten en luisteren, alstublieft.
Meneer.
Voor iedere duizend geef ik u 200 kilo emaillen artikelen, gedurende één jaar.
Na die tijd, staan we quitte.
Dat is het, erg makkelijk.
Niet goed genoeg. - Het is niet goed genoeg.
Niet goed genoeg? Kijk waar je woont, waar ze je gestopt hebben.
Een paar maanden geleden zou je gelijk gehad hebben, nu niet meer.
Geld is nog steeds geld.
Nee, dat is niet waar. Daarom zijn we hier.
De ruilhandel is de enige handelsvorm die in het getto gebruikt kan worden.
De dingen zijn veranderd, mijn vriend.
Heb ik u bij mij geroepen?
U zei mereer Stern dat u mij wilde spreken, hier ben ik. Ik heb u een goed aanbod gedaan.
Een aandeel in het bedrijf zou eerlijk zijn.
Vergeet het, maak dat je wegkomt!
Hoe weten we dat u uw beloftes na zult komen?
Omdat ik het beloofd heb. Wilt u een contract? Welke rechtbank zal het valideren?
Ik doe wat ik zeg, dat is het contract.
Het standaardloon voor Joodse vakmensen is zeven Mark per dag.
Vijf voor ongeschoolden en vrouwen.
Dit betaalt u aan de SS. De Joden zelf krijgen niets.
De Polen krijgen loon. Over het algemeen krijgen zij wat meer. Luistert u?
Wat was dat over de SS? Het salaris? En wat?
Het salaris van de Joodse arbeider. Dat betaal je rechtstreeks aan de SS. De arbeider krijgt niets.
Maar is het minder dan wat ik een Pool moet betalen? - Het is minder.
Dat is het punt dat ik probeer te maken. Polen kosten meer.
Waarom zou ik Polen in dienst nemen?
Het is een emailwerken-fabriek in de Lipowa-straat.
De baas is een Duitser...
maar het is buiten het getto, dus je kunt allerlei spullen krijgen, eieren bijvoorbeeld.
Met de Poolse arbeiders kun je afspraken maken.
Hij vraagt tevens om tien gezonde vrouwen...
Ik ben gezond. - Stuur je zus maar.
Je moet hen overtuigen dat je iets nuttigs kunt bijdragen aan de oorlog.
Zoals wat? - Ik ben een muzikant.
Wat als je dat niet doet? - Dan komt je naam op de lijst.
Als dat gebeurt stoppen ze je in een vrachtwagen... - Nee, dat is niet waar.
Ben jij een muzikant? - Ja.
Dan zou ik maar een goede onderduikplek vinden.
Ik ga me niet verstoppen als één of ander beest.
Er zijn schuilplaatsen.
Ik ben afgestudeerd aan de Universiteit van Lwow.
Ik werkte op de elektriciteitscentrale van... - Blauschein.
Ik haal de benodigde papieren. Deze zijn niet langer in orde.
Je kunt wel de hele dag in de rij staan, je hebt er niets aan.
Je moet nu uit de rij gaan, dan krijg je een blauw kaartje, een Blauschein...
dat betekent dat je een essentiële arbeider bent.
Ik haal die papieren voor je bij de drogisterij van Pakiewicz. Kijk daar maar.
Kijk wie we daar hebben.
Geniet je ervan? - Sta je lekker in de rij?
Wat schoensmeer nodig? - In metalen blikjes zeker.
Niet essentieel? Ik denk dat u de betekenis van dat woord niet begrijpt.
Geen Blauschein, meneer. Daarheen. Opschieten! Volgende!
Ben ik niet essentieel?
Ik ben geschiedenisleraar. Sinds wanneer is dat niet essentieel meer?
Hij is een metaalbewerker.
Is het niet goed?
Heel goed. Maar het is 53 jaar oud, het is te nieuw. - Dank u.
Ben je gek? Je moet in de rij staan. Hoe vaak heb ik je dat nu al gezegd?
Je moet je werkvergunning altijd bij je houden.
Hoe vaak heb ik je dat nu al gezegd?
Ik ben metaalbewerker.
Neem een rond stuk metaal...
doop het in deze vloeistof.
Leg het dan op de pers.
Zo maken we een soeppan. Een soeppan.
Grosz, Mevrouw Grosz, blijf bij me.
Ik heb hier tien werkvergunningen voor de Deutsche Emailwarenfabrik.
Als het verkoold is, maak je het schoon met een vijl.
Maar niet beide polen tegelijkertijd aanraken.
Dan word je geëlektrocuteerd. Hier, probeer maar.
Plaats de plaat onder de pers, en pas op voor je vingers.
Beroep? - Ik ben schrijver.
Moisés is metaalbewerker.
Hij kan pannen maken, tanks... alles wat Schinder graag wil hebben.
Geef hem je kaart. Moisés, geef hem je kaart.
Doop het product in de emailvloeistof.
Je moet het ronddraaien, en daarna opzij zetten om het te laten drogen.
Wat ze ook vragen, laat mij het woord doen. Zeg geen woord.
Archiveren, factureren, mijn afspraken bijhouden. En typen, natuurlijk.
Kan je goed typen? - Vrij goed.
Je hebt een secretaresse nodig, kies er een.
Ik weet niet hoe. Ze zijn allemaal zo... bekwaam.
Toch moet je kiezen.
Lachen, lachen.
Na mijn gast.
Thee is goed. Koffie. Paté.
Worstjes, kazen, kaviaar.
En natuurlijk Duitse sigaretten. Zoveel je kunt vinden.
Vers fruit. De exotische soorten. Sinaasappels, citroenen, ananassen.
Verschillende dozen Cubaanse sigaren. De beste.
Pure chocolade, in grote brokken.
Degene die naar wijn smaken.
Veel cognac. De beste, Hennessy. Champagne van Dom Perignon.
Sardines van L`Espadon...
en probeer nylon panty's te vinden.
Het is voor mij een groot plezier, om u aan te kondigen...
dat de Deutsche Emailfabrik volledig operationeel is.
D.E.F. produceert superieure emailwaren...
speciaal ontworpen en gemaakt voor militair gebruik.
Omdat enkel gebruik wordt gemaakt van de modernste technieken...
kunnen de vakmensen die bij de D.E.F. in dienst zijn...
een product fabriceren van onovertroffen kwaliteit...
hetgeen mij ervan overtuigt dat ik een volledige productlijn zal kunnen aanbieden...
die superieur zal zijn aan die van mijn concurrenten.
Bijgevoegd de lijst van producten en beschikbare kleuren.
Ervan uitgaande dat de bijgevoegde offerte aan uw wensen voldoet...
en hopend op een lange, vruchtbare samenwerking, zend ik u mijn oprechte dank...
en beste groeten, Oskar Schindler.
Ik heb 700 gros van dit nodig vóór aanstaande donderdag.
900, nee 1000 vóór woensdag.
Al dit spul moet naar de fabriek van Madritsch.
Mijn vader zei altijd: je hebt drie dingen nodig in het leven.
Een goede dokter, een vergevende priester, en een slimme accountant.
Aan de eerste twee had ik nooit veel behoefte.
Maar aan de derde...
Doe maar alsof, in Jezusnaam.
Is dat alles?
Ik probeer je te danken.
Ik probeer je te zeggen dat ik dit niet zonder je had kunnen doen.
De normale manier zou zijn mijn dankbaarheid te aanvaarden...
Graag gedaan.
Ga weg.
Klonowska? Wie is daar?
Ze is zo verlegen, moet je zien.
Weet je, ze zou je bevallen. - Oskar, alsjeblieft.
Ze hoeft mij niet te bevallen omdat ze jou bevalt, zo werkt het niet.
Je hebt het goed gedaan hier.
Je ziet er prachtig uit.
Pas op het afstapje, mevrouw. - Het is mevrouw Schindler.
Is dit geen droom?
Een droom? Waarom? - De auto, het appartement...
Wacht, raad eens hoeveel mensen ik in dienst heb?
Mijn vader had er op zijn hoogtepunt 50. Ik heb er 350.
350 arbeiders op de werkvloer, met één doel...
Om potten en pannen te maken? - Om geld te verdienen. Voor mij.
Vragen er mensen naar me?
Thuis?
Iedereen. Continu.
Ze zullen de naam 'Schindler' niet snel vergeten...
"Oskar Schindler", geweldig.
Iedereen herinnert zich hem...
hij heeft iets buitengewoons gedaan.
Hij heeft iets gedaan dat nog nooit iemand heeft gedaan.
Hij kwam met niets, enkel een koffer.
En zette een failliet fabriek om in een enorm bedrijf.
En vertrok weer met één hutkoffer... twee hutkoffers vol geld.
Zoals één van de rijksten der aarde".
Het is prettig te zien dat er niets veranderd is.
Je hebt het mis, Emilie.
Ik had dit niet kunnen weten... er ontbrak altijd iets.
In iedere bedrijfstak waarin ik me begeven heb lag het niet aan mij dat ik niet slaagde...
er ontbrak iets.
Zelf als ik had geweten wat het was, had ik nog niets kunnen doen, omdat...
je dit niet kunt creëren.
En het is het verschil tussen succes en mislukking.
Geluk?
Oorlog.
Zal ik blijven?
Het is een prachtige stad.
Ik vroeg of ik zal blijven.
Dat bepaal je zelf.
Beloof me, Oskar...
dat niemand je ooit zal beminnen behalve mevrouw Schindler...
en ik zal blijven.
Dag, liefste.
Ik zou dit kunnen lezen, of ik zou mijn lunch kunnen eten terwijl hij nog warm is.
Gaat het goed? - Ja.
Beter dan vorige maand? - Ja.
Zou het volgende maand slechter kunnen gaan? - De oorlog zou kunnen eindigen.
Er staat een arbeider buiten die je graag persoonlijk wil bedanken.
Hij komt iedere dag, hij is erg dankbaar. Het duurt maar heel even.
Meneer Lowenstein?
Ik wil u danken, meneer...
om mij de gelegenheid te geven om te werken.
Graag gedaan, ik weet zeker dat je het fantastisch doet
De SS heeft me in elkaar geslagen, ze hadden me vermoord...
maar nu ben ik essentieel voor de oorlog, dankzij u.
Dat is geweldig. - Ik werk hard voor u.
Vast en zeker. - En ik zal dat blijven doen.
Geweldig, bedankt. - God zegene u, meneer.
U bent een goede man.
Hij heeft mijn leven gered. - Inderdaad.
God zegene hem. - Ja.
God zegene u.
Het spijt me, Herr Director, maar u bent erg laat.
Dit is voor de Obersturmbahnführer.
En dit is voor zijn nicht, Greta.
Doe dat alsjeblieft nooit meer.
Gaan, rijden! Je hoeft niet te buigen.
Heb je gemerkt dat die man maar één arm had? - Is dat zo?
Wat heb ik aan hem? - Hij is heel nuttig.
Hoe dan? - Erg nuttig! Veel succes!
We zullen te laat komen.
Je moet ze niet als jouw bezit beschouwen, Oskar.
Je moet begrijpen dat sommige officieren niets geven om de productie.
Voor hen is het een kwestie van...
nationale prioriteit dat de Joden sneeuw scheppen.
Het heeft niets met de realiteit te maken. Dat weten we allebei.
Joden die sneeuw scheppen... het heeft een rituele betekenis.
Kom mee. - Ik ben een essentiële arbeider.
Een essentiële arbeider? - Ja.
Ik werk voor Oskar Schindler. - Een essentiële arbeider voor Oskar Schindler?
Een éénarmige jood? Twee keer zo nutteloos.
Ik heb een dag productie verloren, Rolf.
Ik werk voor Oskar Schindler.
Danka, kijk naar de sneeuw. Kijk naar de sneeuw!
Ik heb een arbeider verloren. Ik verwacht gecompenseerd te worden.
Dien een klacht in bij het Economisch Departement.
Heb ik daar wat aan? - Natuurlijk niet.
Een hoge SS-officier bezocht ons, en vertelde ons...
dat het geloven dat een Joodse arbeider een essentiële plek heeft in de Rijkseconomie...
beschouwd word als hoogverraad.
Een arbeider met één arm?
Hij bediende de metaalpers.
Zeer bekwaam.
Herr Direktor.
Verdomme, niet te geloven. - Stern? Ben jij het?
Nee. Ik ben het, Poldek. Het gaat over Stern.
Laat uw bagage achter op het perron.
Breng uw naam er duidelijk op aan.
Eerst uw voornaam, dan uw achternaam.
Breng uw bagage niet mee. Het zal u later achterop komen.
Laat uw bagage achter op het perron. Breng uw naam er duidelijk op aan.
Stern!
Hij staat op de lijst.
Echt waar? Laten we hem dan zoeken.
U kunt hem niet meenemen, essentiële arbeiders staan niet op de lijst.
Wat is je naam? - Meneer, de lijst klopt.
Ik vroeg je niet om de lijst, ik vroeg om je naam.
Klaus Tauber.
Hauptscharführer, deze meneer denkt dat er een vergissing is gemaakt.
Mijn fabrieksmanager zit ergens op deze trein.
Als hij vertrekt, zal het de productie schaden, en de investeerders zullen zich afvragen waarom.
Staat hij op de lijst? - Ja, meneer.
Itzhak Stern.
De lijst klopt, meneer. Ik kan niets voor u doen.
Wat is je naam?
Mijn naam?
Mijn naam is Kunder.
En wat is de uwe? - Schindler. S-C-H-I-N-D-L-E-R.
Mijne heren, vriendelijk bedankt. Ik kan u verzekeren...
dat jullie beiden in Zuid-Rusland zullen zijn voor het eind van de maand. Goedendag.
Stern!
Mijn verontschuldigingen.
Stop de trein! Hij is hier! Stop de trein!
Stop de trein!
Hier tekenen. Daar uw initialen.
Voor ons maakt het niet uit, ziet u. Deze of een andere...
Het is inconsistentie op de lijst. Administratieve rompslomp.
Ik heb mijn werkvergunning thuis laten liggen.
Ik heb geprobeerd uit te leggen dat het een vergissing was, maar... Ik ben zo stom!
Wat al ik vijf minuten later was geweest? Wat was er dan van mij geworden?
"DE JODENSTAD" Krakauer Getto, winter 1942.
Ik ontwaakte uit een droom vanochtend.
Ik was platzak en deelde een kamer met 12 mensen die ik niet kende...
waarna ik ontdekte...
dat ik echt platzak was en een kamer met 12 vreemden deelde.
Moet je daarom lachen? - Ik moet wel lachen.
Ze hebben ons achter muren gestopt. - Daar kan ik wel mee leven.
De beperkingen op onze vrijheid ben ik beu.
Die muren houden hen buiten, dat is het belangrijkste.
Het bevalt me hier. Er is hier een soort... algemene misère.
Je bent een slaaf. - Niemand is nog jaloers.
Ik ben slim. - Nou en of!
Je bent echt een genie. - Jij hebt je kans gehad.
Vandaag heb ik een idee uitgewerkt.
Ik kan me de laatste keer dat ik dit heb gedaan niet herinneren.
Wanneer was de laatste keer dat we dit deden? Wanneer praatten we voor het laatst?
Niemand heeft me in een vrachtwagen gestopt.
Niemand heeft mijn bedrijf gestolen. - Er was toch niet veel te halen.
Er is niet lagers dan dit. Dit is de bodem.
Het getto is... vrijheid.
Deze straat verdeelt de getto in gelijke helften.
Rechts is getto A.
Vakmensen, industriële arbeiders, etc.
Aan de linkerkant: getto B.
Overtollige arbeid, ouderen en zwakkeren.
Dat is de plek waar jij begint.
Heeft u nog vragen, meneer?
Ja, mag het dak dicht? Ik bevries zowat.
We verwachten een arbeidersgroep van 30.000 mensen.
Werkkamp Plaszow in aanbouw.
Mannen en vrouwen gescheiden. - Zal ik daar verblijven?
Ja meneer, in die villa. - Noem je dat een villa?
De synagoge, ziet u hem? - Dat is geen villa.
Dat moeten stallen worden. - Dat is een huis.
Wat is dat daar?
De kinderspeelplaats, barak 51.
Daar hebben we een tandarts, een schoenmaker, verschillende medici.
Daar zijn ze, meneer.
Eén van jullie is een heel fortuinlijk meisje.
Er is een vacature...
ver weg van al dit zware werk...
in mijn nieuwe villa.
Wie van jullie heeft ervaring als bediende?
Op het tweede gezicht hoef ik eigenlijk iemand anders' bediende niet.
Ik zal wel wat slechte gewoonten moeten bijschaven...
Je hoeft me niet met griep aan te steken.
Hoe heet je?
Helen Hirsch. - Hoe?
Ik versta je niet. - Helen Hirsch.
Aan het werk!
Haal het neer!
Ze zegt dat het fundament niet goed is.
Ik heb gezegd dat het een barak is, en geen Hotel Europa.
Verdomde Joodse ingenieur! Trut!
Het hele project moet worden neergehaald en herbouwd.
Als dat niet gebeurt zal er een verzakking optreden...
aan de zuidelijke kant van de barak. Verzakking... en daarna instorting.
Ben je ingenieur? - Ja.
Mijn naam is Diana Reiter. Ik heb bouwkunde gestudeerd op de Universiteit van Milaan.
Een geschoolde Jood. Net zoals Karl Marx.
Dood haar.
Herr Kommandant, ik probeer enkel mijn werk te doen.
En ik probeer de mijne te doen.
Meneer, ze is de opzichter.
Ik begeef me niet in discussie met deze mensen.
Nee. Schiet haar hier neer.
Het zal meer dan dat vergen. - Vast en zeker.
Haal het neer, en herbouw het. Zoals ze zei.
We moeten nog meer zien, maar het is nog maar één uur licht.
Vandaag wordt geschiedenis geschreven.
Deze dag zal worden onthouden.
Over vele jaren zullen de jongeren vragen naar deze dag.
Vandaag is geschiedenis, en jullie maken er deel van uit.
600 jaar geleden, terwijl ze elders verantwoordelijk werden gehouden voor de pest...
vertelde de zogenaamde Casimir de Grote...
de Joden dat ze naar Krakow konden komen.
Ze kwamen.
Ze sleepten hun bezittingen de stad in...
en ze installeerden zich, namen huizen in beslag...
en ze gedijden...
in het bedrijfsleven, de wetenschap, educatie, kunsten.
Ze kwamen met niets.
Niets.
En ze bloeiden op.
Gedurende zes eeuwen, is er een Joods Krakow geweest.
Stel het je voor.
Vanavond zullen die zes eeuwen een gerucht worden.
Die hebben nooit plaatsgevonden.
Vandaag is geschiedenis.
Ontruiming van het getto. 13 maart 1943.
We beginnen met getto B.
Oké? - Beginnen aan beide kanten?
Nee, ik wil dat je daar begint, en vanuit daar verder.
Gold, Chaim?
We gaan ontsnappen via de riolen.
Pak wat dingen, niet groter dan dit. - Ik ga niet.
Ik heb je gezegd dat ik niet door de riolen ga.
Je kunt het. Echt waar.
Ik ga niet in de riolen.
Opschieten! Daarheen!
Je kaart, Jood!
In de rij.
Ze is zo goed als dood, laat haar.
Laat me haar binnen brengen.
Ik kan jou ook neerschieten...
of je kunt in de rij gaan staan.
Vrouwen naar links!
Mannen naar rechts. Vrouwen naar links.
Ik wil mijn man niet verlaten!
Mila!
Oh god, Danka!
Jij hebt een Blauschein. - Dat maakt niets meer uit.
Er is niet genoeg plaats voor je. - Hoe bedoel je?
We hebben het al eerder gedaan. Er is meer dan genoeg plaats.
Ik ben van gedachten veranderd!
Kijk naar al die ruimte daar. Kijk nu naar mij. Je bent bang.
Het meisje past erin, maar jij niet! - Mamma, ik kom eruit!
Blijf waar je bent. Ik heb liever dat je hier bent.
Herr Kommandant. - Prachtig gesalueerd.
Mij is bevolen de doorgang vrij te maken, zodat de troepen erdoor kunnen.
Ga in de rij staan, kleine Poolse soldaat.
Mevrouw Dresner? - Ja.
Je bent een vriendje van mijn zoon. Wees niet bang, ik zal stil zijn.
Verstop u onder de trap. Daar zullen ze niet zoeken.
Verstop u alstublieft.
Alstublieft. Verstop u onder de trap.
Ik heb het gebouw doorzocht. Er is niemand.
Hallo, Adam.
Hallo, Danka.
Kom maar mee. Ik zal jullie in de goede rij stoppen.
Eén uur leven is nog steeds leven. Je bent geen jongen meer.
Ik zal voor je bidden.
Laten we gaan. Laten we alsjeblieft gaan.
Kom op.
Ik wou dat deze verdomde nacht voorbij was.
Het ergste is voorbij. We zijn nu arbeiders.
Oh, God!
Amon, je bent zo kinderachtig!
Doe maar rustig, hoor.
Maak koffie. - Maak het zelf maar.
De SS zal zelf fabrieken gaan besturen in Plaszow.
Een metaalfabriek, een borstelfabriek, en een om kleren te verwerken...
die toebehoord hebben aan Joden uit het getto.
Maar privé-fabrieken, zoals die van u, profiteren het meest door...
Nee, nee, blijft u zitten. Julián, hoe gaat het? Oskar Schindler.
Leo John.
Franz. Goed je weer te zien. - Hallo Oskar. Ik ben blij dat je kon komen.
Mijn genoegen. - Julius.
Hoe gaat het? - Goed.
Je bent mager geworden. - Alleen op de schouders.
Alstublieft, gaat allen zitten.
Hoe gaat het? Oskar Schindler.
We zijn zonder u begonnen. - Heb ik iets gemist?
Ik legde net aan meneer Bosch en meneer Madritsch uit...
wat de voordelen zijn van het verplaatsen van de bedrijven naar Plaszow.
Ik bedoelde het eten.
Omdat de arbeiders zo dichtbij wonen, zijn ze altijd beschikbaar.
U kunt ze de hele nacht laten werken als u wilt.
Het bedrijfsmanagement zal hetzelfde blijven.
Dat zal gerespecteerd worden.
Waar heeft u dat pak vandaan? Is dat zijde?
Natuurlijk.
Het glanst mooi.
Dank u. - Erg mooi.
Ik zou er u graag een aanbieden, maar de maker is waarschijnlijk dood.
Ik ging laatst naar mijn werk.
Er was niemand.
Niemand had me ingelicht, ik moest het zelf uitvinden.
Iedereen was weg.
Ze zijn niet weg. Ze zijn hier.
Ze zijn van mij!
Ik maak elke dag meer verlies. Iedere dode kost me geld.
Als je niet zoveel geld hoefde te verdienen, maakte dit niet uit.
Het is een slechte zaak.
Dank je.
Laat de fles maar hier.
Helena.
Dank je.
Scherner heeft me nog iets over je verteld.
Ja? Wat dan?
Dat je de betekenis van het woord 'dankbaarheid' kent.
Dat het voor jou niet zoiets vaags is als het voor anderen is.
Jij wilt blijven waar je bent. Je hebt je eigen zaakjes aan de gang.
Het gaat je goed. Je wilt niet dat iemand je vertelt wat je moet doen.
Dat begrijp ik allemaal wel. Ik begrijp jou.
Wat jij wilt, is je eigen subkamp.
Weet je wat er allemaal bij komt kijken?
De papieren alleen al, de vergunningen en dan moet je het nog bouwen.
Dan komen de ingenieurs, die beginnen over drainage, specificaties, hekken...
1200 kilo prikkeldraad...
6000 kilo elektrische afrastering, de generatoren...
Je wordt er gek van. Ik heb het allemaal meegemaakt.
Jij kunt het weten, je hebt het meegemaakt.
Je zou de dingen makkelijker voor me kunnen maken.
Ik zal dankbaar zijn.
Waar is Stern?
Goldberg en Chilowicz; verzeker je ervan dat ik mijn loon krijg van de kampeigenaren.
En zorg voor mijn rekening...
de rekening van Schindler.
Hij wil zijn onafhankelijkheid, die heb ik hem gegeven.
Maar onafhankelijkheid kost geld.
Begrijp je dat?
Kijk me aan.
Vergeet niet wie je nieuwe baas is.
Meer wijn!
Maak je geen zorgen over mij. Ontferm je over hem!
Dank u, Herr Director!
Wat doe je. - Op mijn kop krabben.
Dan denken ze dat we luizen hebben. Zo houden we ze op afstand.
Heb je luizen? - Mijn notitieboekje.
In de kalender op mijn bureau staan de verjaardagen van SS-ers. Iets sturen.
Smeergeld rapporteren aan het... - Langzaam, Stern.
de Raad voor de Wapens, en de hoofdcommissaris als 'honorarium'.
De lijst van individuele afbetalingen ligt in de onderste la van mijn bureau.
'Eerste van de...'
Individuele afbetalingen... in mijn bureau. Behandel die als schenkingen.
Onze contacten op de zwarte markt, die 'leveranciers' worden genoemd...
Vergeet het. - Wat bedoel je, vergeet het?
Ik krijg er hoofdpijn van!
Ik kon je er niet uitkrijgen. - Ik red me wel.
Maar ik zal iedere week komen...
meestal op woensdag. Dan kom ik kijken hoe het gaat.
Stop dit in je zak. Kom op.
Laat het niet kapot gaan. Ik heb te hard gewerkt.
Bedankt voor...
Veel succes.
Attentie!
Metaalfabriek in dwangarbeidskamp Plaszow.
Wat maak je? - Scharnieren, meneer.
Er komen morgen wat arbeiders binnen... waar vandaan ook weer?
Uit Joegoslavië, Herr Kommandant.
Ik moet plaats maken.
Maak een scharnier voor me. - Ja, meneer.
Het gaat goed.